Tarieven

Het traject wordt op maat en in overleg aangeboden. Bij voorkeur wordt de praktijk doorgaans één keer per week 50 minuten bezocht.

Sessies Tijdsduur Kosten
Intake gesprek 50 min. € 85,-
Sessie 50 min. € 85,-
Telefonische sessie 30 min. € 49,-
Deze bedragen zijn inclusief materiaalkosten. Deze sessies zijn vrijgesteld van BTW.
Afmelden voor een sessie kan tot 48 uur van tevoren kosteloos.
Daarna brengen we de afspraak in rekening, ook wanneer er sprake is van ziekte.

Vergoeding Verzekeraars

Praktijk Floor is aangesloten bij de beroepsvereniging NVKT-oag (Nederlandse Vereniging voor Kunstzinnige Therapieën op antroposofische grondslag). Veel verzekeraars vergoeden kunstzinnige therapie via het aanvullend pakket. Beeldende therapie valt onder de termen ‘vaktherapie’, ‘overige psychologische zorg’ of ‘alternatieve geneeswijzen’ / ‘paramedische zorg’.

Let op: het komt (helaas!) regelmatig voor dat wanneer er contact wordt gezocht met de verzekeraar het beeld ontstaat dat de vergoeding niet mogelijk is, terwijl dit vaak wel het geval is.

Neem daarom contact op via het formulier of stuur een appje naar: 06-37553322 en stuur je polis mee. Binnen no time krijg je de informatie die je zoekt en weet je of er vergoeding mogelijk is of niet.

*Je bent zelf verantwoordelijk voor het indienen van eventuele declaraties bij de zorgverzekeraar.

Stroming.
.
`Wil je groen of blauw zijn?` Open ik vragend de sessie.
`Maakt mij niet uit.` Geeft hij aan.
`Dit is een eerste oefening in keuzes maken, welke kleur kies je.` Probeer ik.
`Het is random`, zegt hij.
.
Hij voelt niks meer of minder bij de ene of de andere kleur. Legt hij uit. Een kleur is, gewoon een kleur.
Wanneer hij iets maakt, een bestaand iets, dan is het zeer van belang dat de kleur klopt. Dan juist wel.
Maar `op gevoel` of zoals in zijn ogen `zonder doel` een kleur kiezen is toch waanzin. `Wat wil je nou van mij Floor?!`
.
Hij blijft beleefd maar de paniek in zijn ogen is zichtbaar.
Iedere vraag, iedere opmerking schiet als het ware direct door naar zijn hoofd. Je ziet het bijna gebeuren, een electrische lading. Knal! Weer een signaal erbij. Ze hopen zich op als mieren in een nest. Hij piekert veel, zo geeft hij aan.
.
Tot zware hoofdpijnen aan toe.
De lichten laat ik daar om uit. Veel te fel.
Ik vul het grootste glas dat ik kan vinden met water. `Er mag meer stroming in`, leg ik uit. Braaf drinkt hij het glas leeg.
Hoe meer we praten, denk ik bij mezelf, hoe meer informatie er verwerkt moet worden.
.
`We gaan bewegend tekenen`, zeg ik daarom. `Met je ademhaling mee, je mag handen laten bewegen terwijl het krijtje het papier raakt. Niet gemakkelijk misschien maar ik gun dat hoofd een beetje rust.`
.
`Oké`, verzucht hij. `Deze dan maar`, en hij pakt met ogen dicht de krijtjes die voor het grijpen liggen en begint. Geen keuze gemaakt, wél in beweging gekomen. Klasse.
...

38 0

Beeldende therapie, waarom nie?
Hoe fijn als er door middel van laagdrempelige oefeningen meer helderheid kan komen over wat er speelt!
...

74 7

De Boom.
Er is na een visualisatie een `boom in landschap` gecreëerd. De maker is geen meisje meer. Ook nog geen vrouw. En ingewikkelde levensfase.
.
`Hoe is het met de boom?` Vraag ik, zoals altijd wanneer ik deze opdracht geef, aan haar. Ze haalt haar schouders op. `Weet ik niet`. Ze kijkt mij niet aan. `Het is ook een lastige rotvraag`, geef ik toe. `Ik ga nog even door met rotvragen stellen, want daar hou je zo van.` Zeg ik terwijl ik haar een dikke knipoog stuur. `Wat zou je de boom toewensen? Of wat zou de boom graag willen denk je?`
.
`Misschien een boom erbij?` Zegt ze aarzelend, met vragende toon. `Dan kunnen ze een gesprek voeren.`
`Oja,` zeg ik en knik bevestigend. `Dan kan de boom vertellen dat ze bang is te worden omgehakt, daar wil ze het liever niet over hebben maar dan kan ze het in ieder geval aan iemand kwijt.`
.
`Jeetje`, zeg ik meelevend, `dus de boom is bang te worden omgehakt.
`Ze vindt het niet leuk om er over na te denken maar als het komt dan gebeurt het gewoon.` Vervolgt ze bloedserieus. `En hoe is het om er over te praten voor de boom?` Vraag ik oprecht nieuwsgierig.
`Mja, dat helpt wel want de tweede boom leert haar weer van het leven te genieten.` Is het antwoord. Ik zit op het puntje van mijn stoel, `je maakt me nieuwsgierig,` geef ik aan.
`Wat zegt of doet de tweede boom dan precies wat zo helpend is?`
`Oh,` is de nonchalante respons. `Ze praat met haar, doet spelletjes en dan vertelt de boom over wat er dwarszit.`
`Maar,` zeg ik ... `ik heb al vaker dit soort bomen gezien en meestal komen ze niet vanzelf met hun angsten en problemen. Moet er niet ook een beetje geprikt en uitgedaagd worden?`
`Ja misschien wel,` zegt ze en een subtiele glimlach verschijnt rond haar mondhoeken. `Maar als er iets heel dwars zit en het ze krijgt de tijd dan komt de boom vanzelf wel.` `Goed om te weten,` zeg ik en lach haar bevestigend toe.
.
En nu is de boom uitgepraat.` Zegt ze resoluut.
We doen nog een tekenspelletje en ronden af voor vandaag. Genoeg om mee te werken volgende week!
#therapie
...

43 6

Zucht.
.
Hoe dikker de stapel papier hoe meer het van je vraagt. Ik zet het in als energie katalysator óf om bij boosheid te kunnen komen. Vandaag ontdek ik nog veel meer inzet mogelijkheden.
.
`Alles gaat goed`, zijn de woorden die hij uitspreekt. De zucht die volgt geeft het echte antwoord. Hij mag gaan scheuren. 3 vellen gekleurd papier naar keuze. Braaf doet hij wat ik vraag. Hij begint netjes, scheur voor voor scheur en de stukjes papier komen op een stapeltje te liggen. We kijken hoe de scheur ontstaat, luisteren naar hoe een scheur klinkt en voelen de gekartelde randjes. Door te experimenteren met snel en hard en langzaam en zacht komt er verbinding. Je kunt invloed uitoefenen en sturing geven. Dat geeft moed. Steeds feller worden de bewegingen. Meer passie komt vrij. Het lost een stukje frustratie op én geeft plezier tegelijkertijd.
.
De opgedane energie brengt ook creativiteit met zich mee. We maken figuren met de snippers, steeds weer nieuwe. Geven elkaar een `vallende-snippers-handmassage` en ontdekken wat er met stukjes papier gebeurt wanneer ze in aanraking komen met water.
We kunnen bijna niet stoppen maar de tijd is om. Opnieuw klinkt een zucht. Eentje van voldoening dit keer.
.
Het doel is aandachtig in beweging komen, waardoor onverwerkte emoties ruimte kunnen krijgen. Soms hoef je ze niet allemaal te voelen om te kunnen verwerken maar mogen ze in een veilige setting door je heen bewegen terwijl je in creatie bent.
.
#vaktherapie #therapie #praktijk_floor #kinderen #creatief #beeldendetherapie
...

62 2

Hulp
.
Je zou hem moeten zien. Hij komt iedere week met zijn guitige koppie zowat door de deur heen gerausd naar binnen. `Hij kon niet wachten`, verontschuldigd zijn moeder dan met een lach.
.
Hij vindt het zo heerlijk. 
De afgestemde omgeving.
De onverdeelde aandacht.
De creatieve processen.
.
We hoeven het niet over de scheiding van zijn ouders te hebben. Woorden heeft hij namelijk niet voor wat er precies in hem gebeurt.
.
In gedrag komt alles eruit wat van binnen zo ongrijpbaar is. Hij huilt. Is boos. Vindt zichzelf dom, stom, lelijk. 
.
Zijn moeder ziet hem in zijn worsteling en vraagt liefdevol om hulp. 
.
De eerste keren in de praktijk zijn een interessante uitdaging. Hij vliegt alle kanten op. Zoveel enthousiasme, zoveel vragen, zoveel wilskracht, zo VEEL. Hij kan het zelf niet bijbenen. Raakt gefrustreerd. Het verdriet is zichtbaar aan zijn bibberende onderlipje, de boosheid niet meer te reguleren als zijn dier van klei mislukt. `IK KAN OOK NIKS!` klinkt het verslagen.
.
Hij werkt zo hard. Hij wil de leiding maar weet niet waarheen te sturen. Hij wil het bepalen maar is bang het fout te doen. Hij wil niks missen, niets verliezen.
En dat allemaal tegelijk. Terwijl hij pas 6 is.
.
Ik stuur hem aan mijn bewegingen te volgen.
Ik spreek een versje uit, per zin volgt een beweging. Een soort -in de maneschijn- maar dan anders. Hij luistert aandachtig. Volgt mijn gebaren. 
Zijn lijfje onrustig, zijn aandacht gefocust. 
De onrust neemt toe naarmate het versje vordert.
`Dit doen we nog een keertje,` zeg ik tot zijn irritatie. 
Nog meer onrust wordt zichtbaar. `Maar nu op Turbo-Snelheid`, zeg ik er vlug achteraan. Voor hij het weet zijn we al begonnen.
We sjeezen door het versje heen. De gebaren zijn niet te maken zo snel praat ik.
We raken in de knoop met onze armen en benen en lachen samen. Dát was snel!
.
`Nu een keer in vette slowmotion` opper ik voor hij in de hyper kan blijven hangen.
We overdrijven vet erg. Zijn een soort in lijm vastgelopen monsters. Hij vertraagt. Volgt. Spreekt al wat woorden mee. Tot we laag bij de grond de laatste beweging maken.. en er maar gewoon eens even lekker bij gaan liggen.
He he.
.
#kunstzinnigetherapie #kinderen #scheiden
...

71 12

De sillouet oefening 🙂
Je kunt een lichaam tekenen, of zoals ik deed `neerleggen` op de grond.
.
Ik gebruikte de kaarten van Stine Jensen: box vol emoties.
.
De vragen die je kunt stellen zijn veelzijdig, passend bij de leeftijd en het kind. Als je (vul in een emotie) voelt waar voel je dat dan?
Of: leg dit kaartje eens op de plek waar je het vaakst deze emotie voelt.
.
Antwoord geven door in de ruimte (op de grond of een stuk papier) een handeling (met een emotie kaart naar de passende plek gaan) te verrichten is voor veel kinderen heel fijn.
.
De gesprekjes naderhand zijn zo betekenisvol!
.
Ps. Vergeet niet ook een plek te maken voor: heb ik nooit, overal, weet ik niet. Dát zijn de emoties waar je zeker nog mee kunt werken.
...

52 0

HAPPINESS!
Het is aan onszelf om `happiness` te verspreiden... te delen, te leven!

Doe het met overgave!
Zie het in kleine dingen!

En voor iedereen die het nodig heeft vandaag: hier is een extra portie 🥳
...

42 0

Valsspelen!
.
Steeds als ik (in ons verstoppertjesspel) het varkentje verstop kijkt hij stiekem. Hij is 5 jaar dus ik laat hem lekker kijken.. maar het spel element.. van zoeken, van het niet weten, van de overgang van je ogen dicht hebben gehad en opdoen, naar het plezier van het vinden.. maakt hij niet mee.
Hij blijft in controle.
.
Zo staat hij ook elke ochtend op. In controle. Verstrakt en dirigerend. Niet vol goede moed en kinderlijk plezier van een nieuwe dag.. klaar voor nieuwe ontdekkingen. Maar met zwaarte en ongenoegen. Met weerstand en negativiteit.
.
Daarom oefenen ik met hem het moment van `ontwaken`. Het nog niet weten.. op korte speelse wijzen even dit moment beleven en dan voelen dat het goed is. Dat ik een grapje maakte door de knuffel bij mij te dragen ipv het te verstoppen.
.
Keer op keer spelen we dit spelletje. Inmiddels met de routine dat ik het varkentje bij mij draag. Er ontstaat plezier, meer ademruimte. En wie weet volgende week wel een keer `metzonderkijken`.
En hopelijk binnenkort met verkregen zachtheid en ontspanning een opstaan moment.
.
We hebben geen haast.
We oefenen en proberen.
En ongemerkt zetten we stapjes richting de kinderlijkheid, samen, in jouw tempo ♥️
...

38 6

Verslagen zit de vader van de 17 jarige middelbare scholier bij mij aan tafel. De verbinding tussen vader en zoon is al maanden zoek. Vader doet zo hard zijn best om contact te maken. Maar keer op keer krijgen ze ruzie of loopt het gesprek vast. `Omdat hij zijn zoon alles gunt` is het antwoord op mijn vraag waarom hij zo zijn best doet.
.
Hij gunt hem alles maar vergeet hem zijn eigen koers te laten bepalen. Vergeet met vertrouwen de touwtjes te laten vieren. `Maar ik wil dat hij weet dat hij bij mij terecht kan en dat ik er voor hem ben.` Sputtert hij.
.
`Wil je eens een voorbeeld geven hoe je dat laat merken?` Vraag ik nieuwsgierig.
`Ja ehm tuurlijk, oké.` Antwoord vader. `Nou ik bevraag hem bijvoorbeeld over zijn het tussenjaar dat hij na zijn examen wil doen. Het is belangrijk dat hij goed keuzes maakt. Dat hij een plan heeft, zijn geld goed beheerd. Dus begin ik er steeds over. Maar hij neemt gewoon niks van mij aan.`
.
Ik blijf even stil, probeer de juiste woorden te zoeken en zeg: `als ik zo luister zou ik ook niet zo snel bij je aankloppen.`
Auw. De confrontie komt zichtbaar binnen.
Er volgen vele voorbeelden. Zijn woorden zijn vluchtig, zijn handbewegingen expressief en keer op keer vraagt hij of ik hem begrijp. `Ik begrijp het,` zeg ik `en wat doe je ontzettend je best.`
.
`Én blijkbaar,` zeg ik weloverwogen, `werkt dat wat je nu doet niet.` `Ben je bereid iets anders te proberen?` Dat is duidelijk spannend. Hij schuifelt met zijn voeten.
`Mag ik dat beslissen na je voorstel` vraagt hij. Ik lach. Natuurlijk mag dat.
.
We onderzoeken samen waar de natuurlijke interesse van zijn zoon ligt en hoe hij daarbij kan aansluiten. Niet het oplossen van het conflict maar het zoeken van verbinding krijgt de aandacht. Vader gaat zich verdiepen in schaken. Iets wat hij zijn zoon (met succes) steeds vaker op de computer ziet doen en waar hij zelf vroeger ook plezier in had. Ik laat vader beloven dat hij, tijdens het spel en wanneer ze spreken over schaken, níet zelf over iets anders begint.
.
Hij mag er op vertrouwen dat zijn zoon, wanneer hij de betrokkenheid van vader voelt zelf met vragen naar hem toe komt.
Een simpele maar grote uitdaging, hij gaat hem aan!
...

78 7