Tarieven

Het traject wordt op maat en in overleg aangeboden. Bij voorkeur wordt de praktijk doorgaans één keer per week 50 minuten bezocht.

Sessies Tijdsduur Kosten
Intake gesprek 50 min. € 85,-
Sessie 50 min. € 85,-
Telefonische sessie 30 min. € 49,-
Deze bedragen zijn inclusief materiaalkosten. Deze sessies zijn vrijgesteld van BTW.
Afmelden voor een sessie kan tot 48 uur van tevoren kosteloos.
Daarna brengen we de afspraak in rekening, ook wanneer er sprake is van ziekte.

Vergoeding Verzekeraars

Praktijk Floor is aangesloten bij de beroepsvereniging NVKT-oag (Nederlandse Vereniging voor Kunstzinnige Therapieën op antroposofische grondslag). Veel verzekeraars vergoeden kunstzinnige therapie via het aanvullend pakket. Beeldende therapie valt onder de termen ‘vaktherapie’, ‘overige psychologische zorg’ of ‘alternatieve geneeswijzen’ / ‘paramedische zorg’.

Let op: het komt (helaas!) regelmatig voor dat wanneer er contact wordt gezocht met de verzekeraar het beeld ontstaat dat de vergoeding niet mogelijk is, terwijl dit vaak wel het geval is.

Neem daarom contact op via het formulier of stuur een appje naar: 06-37553322 en stuur je polis mee. Binnen no time krijg je de informatie die je zoekt en weet je of er vergoeding mogelijk is of niet.

*Je bent zelf verantwoordelijk voor het indienen van eventuele declaraties bij de zorgverzekeraar.

Actie!
.
Wanneer je alles op spierballen doet, op kracht en doe-energie, dan is het best lastig om te blijven voelen. Te voelen als iets zeer doet bijvoorbeeld, of toegeven aan je boosheid. Je tranen laten stromen en troost ontvangen. Best belangrijk om te kunnen, niet?
.
Zo werkt het ook bij deze rouwdouwer. Ik geef haar een opdracht die goed bij haar past: `hier heb je een bak met 4 kilo klei, het moet uit de zak, op de plank. Zie maar hoe je dat voor elkaar krijgt.`
.
Ze stroopt haar mouwen op. Met haar kleine maar sterke handen neemt ze de klus serieus. Het valt toch wel tegen. Ze zet door. Vraagt geen hulp. Na een kreun en een zucht klinkt er een `yes`.
.
Trots kijkt ze op: gelukt! We kneden de klei samen door en maken de enorme berg tot een plat vlak.
.
`Dat was me wel een opdracht hé,` zeg ik meelevend. `MAKKIE` reageert ze fel.
`Wat we nu gaan doen is mega fijn. Voel maar eens met je vingertoppen hoe de klei nu voelt.`
.
Ze tast even af maar neemt snel de `actie-sturing` weer over. Ik was iets te snel constateer ik.
.
`Is het overal wel even plat??` Zeg uitdagend. Zonder pardon zet ze haar vuisten in de klei. Ramberdebambam! De spullen op tafel rammelen er van.
.
De donderende vuisten worden de trommelende vingers en gaan, na mijn uitnodiging, over in tikkende vingertoppen. Dan proberen we nog een stapje verder te voelen.. met ogen dicht. Stilletjes voeg ik wat water toe aan de rand. Haar hand gaat er overheen: `ieeehhhllll` klinkt het. `Het glibbert.` We giechelen.
.
`Goed gevoeld,` zeg ik bemoedigend en nodig haar uit de `glibber` de verspreiden. In een rustig tempo bewegen haar handen over de klei, haar ogen nog altijd gesloten. Zacht hoor ik haar neuriën. Heel rustig pak ik haar handen en samen maken we een reliëf in het klei vlak. Een heldere vorm waar je met twee handen tegelijk in een ritme kunt bewegen. Het geeft sturing en stroming. `zo kan ik wel uren doorgaan,` zucht ze.
#praktijk_floor #beeldendetherapie #kinderen
...

11 1

Even een reel met een knipoog.. niets menselijks is mij vreemd. Maar oh die hulp mensen, ik ben zo ontiegelijk dankbaar voor de spiegels die ik krijg voorgehouden door dierbare mensen in mijn leven door de fantastische kinderen en hun ouders die ik mag begeleiden en de therapeuten die mij ondersteunen. Echt lang leve de zelfontwikkeling.. en onthou: doe het niet allemaal alleen! ❤️ ...

15 6

Challenge yourself.
.
`Op die berg want vanaf daar kun je alles goed zien en in de gaten houden.`
Is het antwoord op de vraag waar in de tekening hij het liefst zou willen zijn.
.
Aha, knik ik. `Liever nog hoger, want daar is het nog beter!` vervolgt hij enthousiast. `Ow?!` zeg ik vragend.
.
En hij vertelt:
`Nou het is fijn op de top, daar heb je het goed gedaan. Je komt er niet zomaar, je moet er hard voor werken. Het stomme is wel dat als je hoger bent gekomen je eigenlijk nog hoger wil, bijvoorbeeld daar.` (hij wijst op de tekening naar een berg op de achtergrond van de tekening).
.
`Wat maakt dat je nog hoger wil?` Vraag ik om hem zo goed mogelijk te begrijpen. Ook daar krijg ik helder antwoord op.
.
`Je moet altijd blijven werken, het is nooit goed genoeg, het gevaar dreigt beneden dus moet je zorgen dat je er altijd boven staat.`
.
In een klap is de grootste zorg waarmee ouders voor hun zoon bij mij in de praktijk kwamen door hem in beeld gebracht. Wat een wijsheid denk ik bij mezelf.
.
Bovenaan geeft veiligheid blijkbaar. Wat is er beneden dan wat zo spannend is?
Ik zal het zijn ouders eens vragen, is mijn eerste gedachte. Welke angsten leven er (onbewust) bij heb? Waar zorgen zij voor controle bij henzelf door niet te falen. Geen stapjes terug te doen?
.
Werk aan de winkel ❤️
...

22 0

Vertragen en slagen.
.
Alles moet snel, sneller, snelst.
Zijn woorden zo vluchtig, zijn bewegingen onaf. Er is haast.
.
In de continue activiteit maakt hij het moeilijk voor zichzelf. De strenge stem in zijn hoofd duldt geen misstappen. Maar een stap wordt direct een struikel als je geen tijd neemt je voeten goed neer te zetten.
.
Dus gaat hij onderuit nog voor hij gevallen is. Telkens voert hij een strijd met zichzelf waarin hij alleen maar kan verliezen. Ondertussen wordt de frustratie groter en reageert hij het af op de buitenwereld.
Die hem niet voorziet in zijn behoefte van vluchtigheid en willen slagen. Verliezen is geen optie.
Evenmin als vertragen tot zijn mogelijkheden behoort.
.
Ik leg een kleedje neer en laat hem voorwerpen voelen met zijn handen. In plaats van te raden wat het is krijgt hij de opdracht te benoemen wat hij voelt.
.
Zo laten we niet zijn gedachten bepalen wat er gebeurt maar laten we zijn gevoel een handje helpen.
Als hij 5 dingen heeft genoemd die hij kan voelen zegt hij wat het is en mag hij het voorwerp onder het kleedje vandaan halen.
.
Oke. 
Hij wil direct beginnen. Met ogen dicht zit hij klaar. Ik wacht niet te lang, het tempo moet er in blijven anders haakt hij af.
.
`EEN SPONS!` Floept hij er met alle enthousiasme uit.
`In een keer goed!` Feliciteer ik hem en... `hou hem nog even onder het kleed. Hoe voelt de spons? Is hij warm of koud, zwaar of licht.. wat valt er te voelen en benoem dat eens.`
Zijn interesse is gewekt. Hij noemt 5 dingen en zit alweer klaar. `NEXT!` Roept hij.
.
Bij het volgende voorwerp kan hij al meer tijd nemen. Mooie eigenschappen van het voorwerp passeren de revue. Hij heeft de smaak te pakken. Nog een voorwerp, dan is de koek wel op. Tevreden kijkt hij mij aan. `Ik had ze allemaal goed!` `Je had ze allemaal goed.`
.
`Nu jij!` Zegt hij.
We draaien de rollen om. Ik vertraag. Ik benoem wat er in mij gebeurt terwijl ik het door hem uitgezochte voorwerp `bevoel`. Ik leef voor. Hij kijkt trots. `Ik had het extra moeilijk gemaakt`. Samen ruimen we ons speelveld op. We hoeven niet na te praten. 
Volgende week oefenen we verder.
...

53 4

Verzintaal.
.
Alles wat ze zegt is raak. Wijs. Doordacht. Ze is streng voor zichzelf, de hele dag bezig alles zo goed mogelijk te doen. Ze praat graag. Daar wil ik bij aansluiten. Haar vanuit een andere hoek benaderen heeft nog geen zin, dat is snel duidelijk.
.
Alla minuut neemt ze de regie over wanneer ik oefeningen initieer die tot ontspanning leiden.
Ze is slinks, snel en buitengewoon bijdehand.
Het is bijna als `schattig` te omschrijven. Maar de werkelijkheid is dat ze zich continue schrap lijkt te moeten houden om maar niet in speelsheid of overgave terecht te komen.
Hoe kan ik daar op aansluiten én ontwikkeling in brengen vraag ik mij af?
.
`Ik wil talig met haar zijn zonder wijze-neuzerigheid. Met plezier en fantasie!` Krabbel ik in mijn aantekeningen terwijl zij aan het tekenen (en kletsen) is.
.
Want, zo ontdek ik telkens opnieuw: als het mij lukt voldoende aan te sluiten bij waar het kind is en de juiste hoeveelheid nieuwsgierigheid kan wekken, dan krijg ik vaak toegang tot het onbekende terrein in een kind waar de groeimogelijkheden liggen!
.
Dik de moeite waard dus om veel tijd en aandacht te besteden aan dit onderzoek wat ik samen met het kind doe.
.
Ze stelt mij een vraag. Een van de zovele. Ik werp een blik op mijn aantekeningen en krijg een ingeving!
.
`Slayagokleta` reageer ik. Ze kijkt me verbaasd aan. `Dat is verzintaal`, leg ik uit. Superleuk! Ze trekt een wenkbrauw op. `Hoe moet dat dan?` Vraagt ze een beetje onbeholpen. `Nou`, zeg ik, `verzintaal zit gewoon in je, daar hoef je niet zoveel voor te doen. Je laat de geluiden uit je mond komen en dan hoor je vanzelf wel hoe het klinkt.
Hoe vaker je het doet hoe makkelijker het is. We zijn zeg maar een beetje vergeten hoe het moet omdat we het nooit meer doen. Doe je mee?`
.
Een verwachtingsvolle blik motiveert mij.
`Krosvolipatenta!` Kraam ik uit terwijl ik met een lach naar haar tekening wijs. Ze lacht.
.
`vindosjijdetekaningmoai?` komt er iets verlegen uit haar mond. Ik lach. We oefenen nog een tijdje en krijgen de smaakt te pakken. Stap voor stap zit er geen herkenning meer in de woorden en weten we beiden niet meer waar we het over hebben.
.
Ondoordacht, oordeelvrij, met plezier. Fijn.
...

96 7

Dat wat je aandacht geeft groeit.
Praktijk Floor is opgericht vanuit een grote behoefte om kindgericht te werken. Geen grote instelling met elke afspraak een ander gezicht en lange wachttijden. Maar een vertrouwde, laagdrempelige en kwalitatieve omgeving waarin je als kind, als ouder(s), als mens gezien wordt in wat er werkelijk speelt en wat er nodig is.
.
Met aandacht (echte aandacht), vanuit nieuwsgierigheid (niet volgens protocollen), met inzet van de eigen-wijsheid (die zit in iedereen!) en met de focus op ontwikkeling.
.
Dé plek waar wij, @hesterudink , @annebethvoene , @praktijk_maan en @praktijk_floor.nl kunnen werken vanuit ons hart en onze kwaliteiten in zetten om iedereen die langskomt te inspireren en motiveren het beste in zichzelf naar boven te halen.
...

48 3

Steuntje.
.
Een voorwerp dat je helpt bij een uitdaging die je aan wilt gaan. Hij geeft je kracht en steun waar je het nodig hebt. De moed om door te zetten.
.
Ik verzamel ze in allerlei vormen (kaartjes, knutsels, beeldjes, stenen, veertjes, flesjes, armbandjes, bedenk het maar) en geef ze, waar passend, door aan een kind dat het nodig heeft.
.
Vandaag gaf ik mijn houten uiltje weg. Het is niet zomaar een uil het is nu de talisman van een zevendegroeper. Hij krijgt hem vandaag mee naar huis. Komende week begint namelijk zijn `challenge` en daar kan hij wel wat hulp bij gebruiken.
.
Van de orthodontist moet hij namelijk stoppen met duimen. Na een grondig onderzoek wat duimen voor hem betekent (veiligheid, rust, een moment voor zichzelf) blijkt dit een behoorlijke opgave. Samen met hem bepaal ik wat haalbaar is, wanneer hij wil starten en wat de eerste stap is, wat al wel kan en wat nog niet.
Dat heeft hij helemaal helder: in de nacht MOET ik duimen anders slaap ik niet. Oké, duidelijk. Wanneer duim je dan nog meer? Na schooltijd vaak en beneden op de bank bij de tv.
.
Zelf bedenkt hij hardop hoe hij het wil gaan doen: tijdens het slapen, vanaf half 8 in de avond duim ik wel. Én als ik ziek ben (echt ziek) of verdrietig (en dan maximaal 1 uur).
.
Verder niet. We rekenen uit hoeveel uren duimen dat per dag, per week, per maand en per jaar scheelt. Nietnormaalzoveeluur!!! Dat motiveert.
We tekenen een contract met de afspraak met zichzelf. Hij gaat de uitdaging aan! We verzegelen de geschreven woorden met een duimafdruk in verf. Zo, die staat.
.
De uil houdt een oogje in het zeil. Hij helpt de wijsheid van de zevendegroeper een handje om de uitdaging vol te houden. Overdag is hij scherp en waakzaam, in de nacht sluit hij zijn ogen.
.
Succes grote kanjer.
Jij kunt dit!🦉
.
Ps dit was niet de hulpvraag, het zat wel dwars. Zo fijn om dan eerst deze hobbel samen te nemen.
...

72 4

Heey! Wat is het probleem? 😉
.
Maak je je zorgen over de ontwikkeling, het gedrag of de gezondheid van je kind?
Samen gaan we op zoek naar wat de oorzaak van de hulpvraag is en zetten we ons in voor het vinden van een passende weg tot herstel.
Er is geen verwijsbrief van de huisarts nodig en vergoeding vanuit de zorgverzekering is mogelijk!

De beeldende kunst en het spel zijn middelen die we inzetten om inzicht te krijgen in wat er (onbewust) in je zoon of dochter leeft. Je zult verbaast zijn over wat een simpele oefening (die de kinderen heel leuk vinden om uit te voeren) ons aan informatie kan geven!
Dat wat het kind verbaal, fysiek en in de kunstzinnige werken en het spel laat zien, geeft waardevolle informatie die we vertalen naar concrete doelen en handvatten.

Met onze bevindingen, jouw hulpvraag als ouder en in samenwerking met het kind stellen we een plan van aanpak op.

We betrekken jou als ouder intensief bij de begeleiding. Zodat je op basis van de opgedane inzichten en ervaringen, je kind kunt bij staan in het ontwikkelingsproces. Immers, jij bent de opvoeder. Het voorbeeld. De veilige haven. Onderdeel van het systeem. Dat is een grote taak en het is ontzettend dankbaar werk om even mee te mogen kijken. Om voor dit moment in de ontwikkeling van jouw kind een vertaalslag te mogen geven, daar waar je het wellicht even minder scherp ziet.
...

68 2

Bouwen.
.
Hij (14 jaar) heeft gerichte opdrachten nodig. Wanneer ik om zijn inbreng vraag, onduidelijk ben of teveel ruimte geef haakt hij af.
De hulpeloosheid is in alles af te lezen en vraagt om goede afstemming. Zijn vertrouwen in zichzelf is tot een nulpunt gekomen, zijn fundament is weg.
Daarom wil ik met hem bouwen. Van niets iets maken. In kleine stapjes iets groters creeren.
.
`We gaan baksteentjes maken van klei` open ik de sessie deze ochtend.
Vol weerstand pakt hij een stukje klei.
`Het plakt. Ik vind dit saai.` Zegt hij nors.
Hij doet een poging maar binnen no time geeft hij het op.
.
`Het lukt niet, dat zie je toch.`
`Ik zie het, balen man. Leg maar neer dat materiaal.` Geef ik als respons op zijn bui. Nu aansluiten bij waar hij zit, denk ik hij mezelf.
.
Hij houdt van boten, van varen. Kent ieder plekje in en rondom de Vliet.
`Zou er klei te vinden zijn waar jij veel vaart, vraag ik mij hardop af.`
Ik zie hem denken. 
Al kletsend pak ik de klei weer op. Begin er mee te frummelen. 
Nu we in gesprek zijn, is de druk er duidelijk af. Hij lacht weer, vertelt anekdotes en, ik verzin het niet, pakt de klei weer op.
.
Hij creëert met een droog stukje klei een plat vlak op een ander stukje klei. `He, dat is handig! Je hebt direct een baksteen` zeg ik enthousiast.
Slinks laat ik het hem voordoen. Hij krijgt de instructie positie. Expres doe ik het een beetje anders. Vraag hem het nogmaals voor te doen. Ik complimenteer hem, `lekker bezig!`
.
De keer erna gaan we als een speer, verdriedubbelen in no time het aantal bouwstenen. Kort benoem ik wat ik heb gezien. `De start was even lastig, dat hoort er bij. Goed dat je even stopte. Je vertelde over iets leuks, dat bracht weer wat meer ruimte in je hoofd. Daarna durfde je het weer aan en heb je een handige techniek ontwikkelt. Top man!`
.
Met een lach en `tot volgende week` zegt hij gedag. 
Weer een stap gemaakt denk ik bij mezelf.
...

42 5